देश एउटै,
देशभित्रका अवस्था फरक।
मानिसको रगत एउटै,
तर मानिसका दृष्टिकोण फरक।
एउटै देश कतै बाढीले
थिलथिलो भएर बिथोलिन्छ,
कतै कसैको घर–आँगन उजाडिन्छ,
तर यही देशका मानिसको
मानवता किन फरक हुन्छ?
यस्तो परिस्थिति आउँदा
मानिस भाइरल हुन भ्याइ–नभ्याई गर्छन्,
तर देश एउटै,
मानिसका मनसाय फरक।
सहयोग गर्ने मनसाय हो कि
अरू कुनै स्वार्थको आशय?
यही प्रश्नले आज
मानिसको मानवता नापिरहेको छ।
एकातिर मानिसको लास,
अर्कातिर ग्यासका सिलिन्डर,
देश एउटै,
तर ती दुवैलाई हेर्ने
मानिसका दृष्टिकोण फरक।
सहयोगको नाममा
सहयोग उठाउने पनि यहीँका नागरिक,
अगाडिको हेडलाइन एउटै,
तर त्यसपछाडिको रहस्य फरक।
माथिबाट बाढी आउँछ,
तलका बस्ती डुबाउँछ,
तर पीडा त सबैको एउटै हो—
किन कसैको आँसु ठूलो
र कसैको पीडा सानो?
देश एउटै,
देशभित्रका अवस्था फरक।
बाढीले बगाइदिए
कयौँका सपना,
कयौँका घर,
कयौँका भविष्य।
तर पीडितका नाममा
ठगी गर्नेहरूको
बहाना फेरि फरक।
पढेका छौँ सयौँ थुँगा फूलका,
हामी एउटै माला नेपाली।
तर एउटै देशका नागरिक भएर पनि
यही नेपालीको मानवता फरक।
देश एउटै,
माटो एउटै,
रगत एउटै,
पहिचान एउटै—
तर सोच फरक,
स्वार्थ फरक,
दृष्टिकोण फरक।
त्यसैले प्रश्न देशलाई होइन,
हामी आफैँलाई गरौँ—
देश एउटै हुँदा
मानवता किन फरक?
देश एउटै,
देशभित्रका अवस्था फरक। ✍️:दिपेश खड्का
थप समाचारहरु
सुरक्षित कारोबार विधेयकमा रहेको ‘सामान्य’ शब्द हटाउन माग
‘अहिले हाम्रो सरदर आयु ७२ वर्ष किन पुगेको छ हामीले बालमृत्यु दर घटाइदियौँ
राष्ट्रपति पौडेलसँग राष्ट्रिय फोटो पत्रकार समूहको भेट
खाद्य सुरक्षाका लागि मलखादमा ६६ प्रतिशतसम्म अनुदान : मन्त्री अधिकारी
एमाले सचिवालय बैठक शनिबार बस्ने
बालेन सरकारले साम्राज्यवादीको एजेण्टको रुपमा काम गरिरहेको छ : महासचिव बास्तोला
